Sıkma canını.. Herkes gibi sevmeyebilir, herkes gibi sevilmeyebilirsin.. Herkes gibi gülümseyip herkes gibi ağlayamayabilirsin de.. "Neden" diye diye, inim inim inleyebilirsin.. Yine de sıkma canını.. "Vardır bir sebebi" diyerek sessizleş.. Her...
Sendir.. Herşeyiyle.. Sesi ile, nefesi ile, teni ile, düşüncesi ile, eylemi ile, sevgisi ile, ilgisi ile.. Aynıdır, aynadır.. Şaşırırsın.. Önce inanmazsın, sonra bu duyguyu bir daha anmazsın.. Emin olursun artık, sendir...
Sağlam yazarım ben.. Azmış bir kalemin herşeyi döktüğü gibi.. Bir garip olur ortalık... Derin yazarım ben.. Sen her ne sebeple olursa olsun "bence o kadar da derin...
Yavaş yürü.. Biter hemen yol.. Bir de harikulade ise o yol.. Zoruna gider.. Değilse harikulade.. Hızlanmak istersin.. Bitince bu yol, düzelecek gibi gelir...
Üşürsün.. Bilirsin sebebini.. Bu yüzden devam edersin üşümeye.. "Gelir de ısıtır belki" diye diye donarsın.. "Donarsam, belki acır da gelir" dersin.. Donarak ölürken," son kez görmek için...
Ne yaptığını bilmiyorum şu an.. Belki sabahlıyorsun damarlarında.. Belki de kahkahalardasın.. Ne önemi var ki ? Yanında değilim, yanımda değilsin.. Merak ediyorum elbette.. Farkımız da bu zaten.. Ben merakımı dökebilirim.. Sen ise; dökülürsen...
Girsene gecenin koynuna.. Çekinecek ne var ? Hiç mi bilmediğin karanlıkta girmedin bir gecenin koynuna ? Tecrübesizmiş gibi davranma.. At, üzerinde şu cılız duran romantizmi.. Sen de istiyorsun.. Sen de, o...
Geriye dönüp baktığında uzun bir zaman geçtiğinin farkına vardı.. Bu farkındalıkla yüzünde oluşan tebessüm kalbine doğru düştü.. Hissetti bu duyguyu ve duygulandı.. Huzurluydu.. Yağmurun altında...
Gün gelir yitirirsin farkındalığını.. Aynı zamanda ruh sarhoşluğudur bu.. Kendine gelemezsin artık.. Bir kez sarhoş olursa ruh, bir kez damarlarına bırakırsa o nefesi, bir daha toparlanamazsın.. Artık sarhoştur ruhun.. Artık...
Rahatlatmam lazım dişlerimi.. Bu kadar sıkı olmamalı.. Birbirinden nefret edercesine saf tutmuşlar yan yana.. Yakındır mor renge çalınmaları.. Yenilemem lazım kendimi.. Cümlelerimi, eylemlerimi, kırgınlıklarımı, sevgilerimi,...
Yan onun gibi.. Çekmesine izin ver içine, ara ara seni.. Ara ara bırakmasına kırılma.. Elbette dönecek sana geri.. Yeniden çekmeye başlayacak seni içine içine.. En derinine.. Yarar var hatırlamakta.. Biteceksin.. Bitirecek seni.. Kırılma.. Gücenme sakın.. Kaldır...
Gidersin.. Gelmez.. İlerlersin.. İlerlemez.. Durursun.. Durur.. Baştan başlarsın.. Gitmezsin.. Gelmez.. Durursun.. Durur.. Baştan başlarsın.. Bu kez o da başlar baştan.. Gitmezsin.. Gelir.. İlerlemezsin.. İlerler.. Durursun.. Durmaz.. Gülersin.. Güler.. Kazanırsın.. Kaybeder.. Bir de gülümser..
Hiçbirşey yolunda gitmeyince, olunca mağlup her alanda hayatın, sıkılıyor canın.. Aldığın nefesin tadına varamayınca, vermeye çalıştığın nefes de biyolojik bir ihtiyaçtan öteye gidemiyor.. Nerde hata...
Açıktır gözlerin, farkında olacak kadar.. Duyarsın duyabileceğin yakınlıkta kulağını titreten herşeyi.. Ve alırsın kokuyu, burun deliklerinden geçebilecek tüm kokuları.. Yani açıksındır, apaçıksındır.. Yalınsındır, çıplaksındır.. Bu...
Ne olduğunu bilmediğin bir duygu yaklaştırır seni ona.. Ne olacağını bilmediğin bir sonu beklersin.. Ne yaşayacağını bilmediğin bir yolculuktur çıktığın.. Edebi tavrın bile çözemez bu...
Yüreği kıpır kıpır bir kadın.. Yaşadıkları sebebiyle zırhını üzerine geçirmiş, bir daha da asla çıkarmayı düşünmemiş, kendi kendini koruyan bir kadın.. Güçlü görünüyor.. Aslında güçlü fakat göründüğü kadar...
Vardı… Kıymeti biliniyordu… Veriliyordu değer… Denmedi ardından hiç “Sonradan anladılar önemini” … Varken de bilindi ehemmiyeti… Hep var olacak gibi yer aldı evrende… Sanki hiç...
Ter içindeyim...Vücudum ıslak...Gözlerimi açamıyorum...Kalkmaya çalışıyorum ama olmuyor…Doğrulamıyorum, gücüm yok, farkındayım...Ağrıma gidiyor bu durum…Sırtım acıyor, başım ağrıyor, gözlerim açılmıyor… Ya her yer karanlık, ya da ben...
Uzun zaman olmuştu konuşmayalı... Paylaşacak, anlatacak çok şey vardı... Önce bir yere oturdular... Birbirlerine baktılar... Gülümsediler... Başladılar paylaşmaya.... "Yorgunum" dedi... "Acı doluyum" dedi..."Gözlerim dolu, yanıyorum"...
Seninle ilgili bir konu değildir bu...Fakat...Uzaktan acı verir... Dolar gözlerin... Damarların çekilir... Kan akışını hissedersin...Girersin yerin dibine...Sıkışır kalbin...Küfür edersin...Çok üzülürsün...Değişmeli durum dersin...Durumu değiştiremeyeceğini farkedersin...Bir kez...
Huzursuz…Memnun değil…Halinden, yüreğinden, kendinden ve ruhundan…Tebessümünden, sözlerinden, düşüncelerinden ve eylemlerinden…Yürüyüşünden, susuşundan, algılayışından ve duruşundan…Tipinden, üstündekilerden, yanındakilerden ve uzağındakilerden…Kendisine aşılayamıyordu ki eskisi gibi artık…Eskiden böyle değildi…Eskiden…Güçlüydü…Deli...
Uzun zaman olmuştu konuşmayalı... Paylaşacak, anlatacak çok şey vardı... Önce bir yere oturdular... Birbirlerine baktılar... Gülümsediler... Başladılar paylaşmaya...."Yorgunum" dedi... "Acı doluyum" dedi..."Gözlerim dolu, yanıyorum" dedi..."Devam...